16ام بهمن, 1403 ارسال شده:سپانه 1 دیدگاه

معرفی گونه های مختلف مگس

مگس میوه Drosophila species

علت نامگذاری این مگس ها به دلیل اندازه کوچک و نیز علاقه آن ها به بعضی از میوه ها است. علاوه بر اینکه پرواز این مگس ها می تواند مزاحمت ایجاد کند، ممکن است ناقل بعضی از بیماری ها نیز باشند.
مشخصات ظاهری مگس میوه
رنگ: قهوه ای مایل به زرد با شکمی روشن
تعداد پا: 6
شکل: کمی بیضی
اندازه: 3 میلیمتر
شاخک: دارند
رفتارها و زیستگاه های مگس میوه

مگس های میوه از مواد پوسیده به خصوص میوه ها و سبزیجات پوسیده تغذیه می کنند. این مگس ها آفات کوچکی هستند که به طور معمول در خانه ها، رستوران ها و سایر مکان هایی که غذا در آن جا فرآوری می گردد و روی مواد پوسیده و مرطوبی که برای چندین روز ثابت بوده اند، دیده می شوند.

خطرات مگس میوه

مگس های میوه معمولا در محیط های غیربهداشتی وجود داشته و می‌توانند تهدیدی برای سلامت به خصوص در محیط های بهداشتی باشند.

جلوگیری از مگس های میوه

مگس های میوه رامی توان با انجام اقدامات بهداشتی مناسب کنترل کرد. برای کنترل این مگس ها بایدآشغال های آشپزخانه را روزانه خارج کرده و سطح پیشخوان ها تمیز نگه داشته شود.

مگس های خانگی Musca domestica

مگس های خانگی رایج ترین مگس هایی هستند که داخل و اطراف خانه یافت می شوند. مگس های خانگی نه تنها به عنوان یک آفت مزاحم ، بلکه به عنوان ناقلین بیماری ها نیز شناخته می شوند. با اینکه این مگس ها عمر کوتاهی دارند اما به خاطر تولید مثل سریع و زیاد، در صورت عدم شناسایی و کنترل می توانند به سرعت جمعیت خود را افزایش دهند.

مشخصات ظاهری مگس های خانگی
رنگ: خاکستری تیره
شکل: کوچک، بیضی
شاخک: دارند
تعداد پا: 6
اندازه: مگس های بالغ حدود 4 تا 7.5 میلیمتر

مگس های خانگی معمولا ظاهری به رنگ خاکستری داشته و روی قفسه سینه آن ها چهار نوار سیاه مشاهده می‌شود. مگس های بالغ حدود 4 تا 7.5 میلیمتر طول دارند و ماده های آن ها معمولا از نرها بزرگ تر هستند. این مگس ها روی بدن موی کمی داشته و دارای یک جفت بال و چشم های قرمز مرکبی هستند که حاوی هزاران عدسی مجزا است و به آن ها اجازه می دهد تا دامنه دید وسیع تری داشته باشند. این مگس ها دندان و یا نیش ندارند.

تخم های مگس های خانگی شبیه دانه های ریز برنج به نظر می رسند. این تخم ها تبدیل به لاروهایی می شوند که حدود 7 تا 10 میلیمتر طول دارند. لاروها رنگ کرمی با ظاهری روغنی داشته و زمانیکه وارد مرحله شفیرگی می‌شوند به رنگ سیاه در آمده و با تشکیل یک پوسته سخت بیرونی و پاها و بال ها، در نهایت به صورت مگس‌های بالغ خارج می شوند.

نشانه های آلودگی به مگس های خانگی

مشخص ترین نشانه آلودگی به مگس‌های خانگی وجود خود مگس‌ها است. هنگام مشاهده آن‌ها می توان صدایشان را در اطراف خانه شنید. صدای وز وز مگس‌های خانگی به دلیل برخورد بال هایشان با یکدیگر است. همچنین ممکن است لاروها نیزدر حال خزیدن مشاهده شوند.

مگس های خانگی چگونه وارد منازل می شوند؟

این مگس ها برای ورود به خانه ها از مسیرهایی مانند توری های پاره شده استفاده می کنند. این آفات توسط جریان هوا و بوها به سمت ساختمان جذب می شوند. دمای مورد علاقه این مگس ها 28 درجه سانتی گراد است بنابراین در روزهای سرد، هوای گرم داخل منازل و در روزهای گرم هوای خنک داخل منازل آن ها را جذب می کند.

چگونه مگس های خانگی را دور نگه داریم؟

زمانیکه مشاهده می کنید جمعیتی از مگس های خانگی به منزل شما هجوم آورده اند، در ابتدا باید به دنبال مکان‌هایی که احتمال دارد تخم های مگس‌ها در آن جا انباشته شده باشد، بگردید. معمولا این مگس‌ها در داخل منزل تخم گذاری نمی کنند، اگرچه محل هایی مانند اتاق های انباشت زباله مکان های مناسبی برای تخم گذاری آن ها است و باید این مکان‌ها بررسی شوند. اگر به خوبی محل های زاد و ولد و تخم گذاری پاکسازی نشود مشکلات ناشی از این آفت ادامه خواهد داشت.

در مرحله بعد و بعد از اینکه مکان‌های زاد و ولد به صورت کامل پاک سازی شدند، زمان از بین بردن حشرات بالغ است. متخصصین مبارزه با آفات معمولا ممکن است با توجه به شرایط آلودگی از یکی از روش های طعمه گذاری، سمپاشی و یا تله ها استفاده نمایند.

برای جلوگیری از آلودگی های اولیه، مراقبت های بهداشتی الزامی است. حذف منظم آشغال ها و استفاده از سطل‌های زباله در دار می تواند به جلوگیری از آلوده شدن و تجمع در اطراف سطل های زباله کمک کند.

برای جلوگیری از ایجاد هرگونه مکانی برای زاد و ولد مگس ها، باید زباله های مربوط به حیوانات و مدفوع آن ها بلافاصله جمع آوری و تمیز شده و در نهایت جهت جلوگیری از ورود مگس ها به داخل منازل از توری هایی با مش مناسب روی درها و پنجره ها استفاده شود.

خطرات مگس های خانگی

Salmonella infections

Typhoid
مگس های خانگی نمی توانند بگزند اما می توانند ناقل بیش از 100 پاتوژن از جمله عفونت های سالمونلایی، تیفوئید و سل باشند. این مگس ها می توانند سطوح مواد غذایی را با پراکنده کردن ارگانیسم هایی که به پاها و دهان آن ها در زمان تغذیه از زباله ها، مدفوع ها و دیگر باقیمانده ها می چسبند، آلوده کنند. به علاوه این که مدام مدفوع می کنند.
رفتارها و زیستگاه مگس های خانگی

مگس های خانگی نیز همانند بسیاری دیگر از آفات، دارای یک سیکل زندگی چهارمرحله ای هستند. ممکن است بسته به شرایط محیطی رشد این مگس ها، از مرحله تخم تا بالغ کمی کمتر از 6 روز طول بکشد. این چرخه، از زمانی که یک مگس ماده بارور یک مکان مناسب برای تخم گذاری پیدا می کند شروع شده که اغلب اوقات این مکان روی زباله ها، مدفوع و یا لاشه ها است. این مگس 5 تا 6 مرتبه و در هر نوبت در دسته های 100 تایی تخم گذاری می کند. مگس های خانگی ماده معمولا یک بار جفت گیری کرده اما در طی دوره زندگی خود می توانند 350 تا 900 تخم بگذارند. این تخم ها حدود 1.2 میلیمتر طول داشته و در هوای گرم بعد از 12 تا 24 ساعت تفریخ(تبدیل تخم به لارو) می‌شوند. لاروهایی به رنگ سفید کمرنگ از تخم ها خارج شده که حدود 3 تا 9 میلیمتر طول دارند، آن‌ها بدون پا هستند و به مدت 3 تا 5 روز در مکانی که تفریخ شده اند تغذیه می کنند. در پایان این مرحله، لاروها برای تبدیل شدن به شفیره به دنبال یک مکان تاریک، خشک و خنک می گردند. طول دوره شفیرگی حدود 3 تا 6 روز است که در این مدت تشکیل پا و بال داده و رشد می کنند و در نهایت به مگس‌های خانگی بالغ تبدیل می شوند. بعد از 2 تا 3 روز مگس ها آماده تولید مثل شده و این چرخه زندگی مجددا تکرار می‌شود.

مگس های خانگی در داخل خانه در کف زمین، روی دیوارها و سقف خانه تجمع کرده و معمولا در روز فعالیت می‌کنند. در بیرون از خانه این مگس ها روی گیاهان، حصارها و سطح زمین آویزان هستند. درطی شب، این مگس‌ها در ارتفاع 150 تا 500 سانتی متری بالاتر از سطح زمین و نزدیک به منابع غذایی قرار می گیرند. در طی فصول سرد مگس های خانگی در حاشیه و لبه های مکان‌های سرپوشیده مستقر شده و می توانند در این مکان ها زمستانگذرانی کنند.

مگس‌های خانگی تمایل دارند در فاصله 1 تا 3 کیلومتری مکانی که از تخم خارج شده اند باقی بمانند اما برای یافتن غذا می‌توانند مسافتی تا 50 کیلومتر را نیز طی کنند. با توجه به اینکه این مگس ها دندان ندارند، تنها از مایعات تغذیه می‌کنند، با اینحال می توانند به وسیله قطعات دهانی خود و با استفاده از بزاق دهان بسیاری از غذاهای جامد را مایع کرده و از آن ها تغذیه کنند. آن ها زبانی شبیه نی دارند که از آن جهت مکیدن مواد غذایی استفاده می‌نمایند. این مگس ها می توانند از دامنه وسیعی مواد غذایی از جمله غذاهای انسان، لاشه حیوانات و زباله ها و فضولات تغذیه کنند و به خاطر بوی بسیار قوی فضولات حیوانات خانگی به شدت به سمت آن ها جلب می شوند.

مگس اسب .Tabanus spp

علت نامگذاری این مگس ها به دلیل شناخته شدن آن‌ها به عنوان آفاتی برای اسب ها و دیگر پستانداران است. این مگس ها هم در محیط های شهری و هم در بیرون از شهرها و در نزدیکی منابع آبی (که می توانند از آن به عنوان مکان تخمگذاری استفاده کرده و پستانداران میزبان فراوانی در آنجا یافت می شوند) زندگی می‌کنند.

مشخصات ظاهری مگس های اسب
رنگ: بدن به رنگ خاکستری و یا مایل به سیاه، بال ها معمولا نواحی سیاهی ندارند اما در بعضی گونه ها بال ها کاملا سیاه هستند، چشم ها اغلب بزرگ و سبز یا بنفش رنگ و همراه با نوارهای افقی
تعداد پا: 6
شکل: بدن چاق و بدون موهای ضخیم
اندازه: حدود 10 تا 30 میلیمتر طول دارند
شاخک: دارند
رفتارهای مگس اسب

حشرات بالغ مگس های اسب، سریع و قوی بوده و توانایی پرواز بیش از 50 کیلومتر را دارند، اگرچه معمولا زیاد پراکنده نمی شوند. این مگس ها بیشتر به موجودات تیره و متحرک حمله می کنند. آن‌ها اغلب در پیاده روها و جاده ها به خصوص در مناطق جنگلی استراحت کرده و منتظر میزبان می مانند. این مگس ها هچنین به سمت نور جلب شده و در اطراف پنجره ها تجمع می کنند.

زیستگاه ها

مگس های اسب اغلب در میان درختان و مناطق جنگلی زندگی می کنند. معمولاً این گونه ها در طول روز تغذیه کرده و بیشتر در روزهای بدون باد، گرم و آفتابی مشاهده می شوند. لاروهای آن ها در خاک های مرطوب و نزدیک به منابع آبی رشد می کنند.

خطرات مگس های اسب

نرهای این مگس ها به طور معمول از شهدها تغذیه می کنند اما مگس های ماده برای تولید مثل نیازمند تغذیه از خون هستند. مگس های اسب ماده به خصوص به موجودات بزرگ نیش می زنند و این نیش با توجه به اینکه قطعات دهانی آن ها برای پاره کردن و لیس زدن تعبیه شده اند( برخلاف پشه ها که برای سوراخ کردن و مکیدن خون هستند) می تواند دردناک باشد. مگس های ماده در گزیدن خود تا زمانیکه یا یک وعده کامل خون بمکند و یا این که کشته شوند پایدار بوده و به آن ادامه می دهند. این مگس ها گاهی به تعقیب میزبان مورد نظر خود پرداخته وگاهی نیز می توانند ناقل بیماری ها باشند.

جلوگیری از مگس های اسب

در زمان فعالیت در بیرون از خانه لباس های روشن بپوشید و از دورکننده حشرات برای جلوگیری از نیش مگس‌های اسب استفاده کنید. بهترین روش برای کنترل این مگس ها در منزل، جلوگیری از ورود آن ها با استفاده از توری برای تمامی درها و پنجره ها است.

معرفی گونه های مختلف مگس

ارسال نظر