کمبود آهن در ذرت

آهن یک ریزمغذی ضروری برای گیاه ذرت می‌باشد که نقش اساسی در فرآیندهای متابولیک مانند سنتز DNA، تنفس، فتوسنتز، رشد و نمو گیاهان دارد و به عنوان یک کوفاکتور در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مانند فتوسنتز و تنفس عمل می‌کند. عدم تعادل بین حلالیت آهن در خاک و نیاز گیاه به آهن از علل اصلی کلروز آهن است. کمبود آهن منجر به توقف رشد و کاهش کیفیت دانه می شود. علاوه بر این، بسیاری از مسیرهای متابولیک توسط آهن فعال می‌شوند و آهن نقش بسزایی در مسیرهای مختلف فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی در گیاه ذرت دارد. این عنصر به عنوان جزئی از بسیاری از آنزیم های حیاتی مانند سیتوکروم‌های زنجیره انتقال الکترون عمل می‌کند، بنابراین برای طیف وسیعی از عملکردهای بیولوژیکی مورد نیاز است. آهن در سنتز کلروفیل و برای حفظ ساختار و عملکرد کلروپلاست نیز  نقش دارد و ضروری است.

کمبود آهن در چه خاک‌هایی رخ می‌دهد:

·خاک‌های دارای  pH بالا

·خاک‌های دارای تهویه نامناسب

·خاک‌های آهکی

·خاک‌های دارای مس، منگنز یا روی بالا

نشانه‌های کمبود آهن در ذرت :

·كمبود آهن در ذرت از برگ‌های جوان شروع می‌شود و برگ‌ها دارای کلروز (زردی) بین رگبرگی می‌باشند.

·کمبود آهن را می‌توان با کمبود منگنز اشتباه گرفت، اما کمبود منگنز در ذرت بسیار نادر است. گیاهان دارای کمبود منیزیم نیز کلروز بین رگبرگی را نشان می دهند، اما علائم در کمبود منیزیم از برگ‌های مسن شروع می شود.

·کمبود شدید آهن سبب می‌شود برگ‌ها شروع به ریزش‌کنند و کلروز درحاشیه و نوک برگ‌ها ایجاد می‌شود و برگ‌‌های مسن نیز دچار کلروز و زردی می‌شوند، در نهایت رشد کلی ذرت کم و حتی منجر به مرگ گیاه می‌شود.

اقدامات کلی برای جلوگیری از کمبود آهن (Fe) توصیه می‌شود:

·کاهش pH  خاک: از ترکیبات گوگردی می‌توان برای کاهش pH استفاده کرد.

·جلوگیری از آبیاری زیاد: تعداد دفعات آبیاری گیاه افزایش یابد، اما در هر نوبت مقدار آب کم تر به گیاه برسد.

· افزودن کودهای آهن مانند: آهن لارا استار، آهن پودری نومافر و اکوکوئل سه گانه آهن+منگنز+روی