22ام خرداد, 1402 ارسال شده:سپانه 0 دیدگاه ها

سیاهک پاکوتاه گندم

عامل بیماری:

Tilletia controversa

قارچ عامل بیماری علاوه بر گندم به چاودار و جوهای پاییزه نیز خسارت وارد می سازد. این بیماری گسترش جهانی دارد و از مناطق مختلف دنیا از آمریکا تا آرژانتین، اروپا و آسیای مرکزی گزارش شده است.

سیاهک پاکوتاه گندم به مناطقی که گندم‌های زمستانه برای مدت طولانی از برف پوشیده شده‌اند محدود می‌شود و تا‌کنون گزارشی از این بیماری در گندم‌های بهاره مشاهده نشده است.

گسترش این بیماری در ایران بیشتر در مناطق غرب و شمال غرب می‌باشد.

نشانه های بیماری:

علائم ظاهری خوشه‌ها مشابه سیاهک پنهان معمولی گندم می باشد.

کاهش ارتفاع بوته‌های آلوده به میزان نصف تا یک چهارم بوته‌های سالم

افزایش تعداد پنجه‌ها در بوته‌های آلوده

گلوم‌های بوته‌های آلوده در مقایسه با سنبله‌های بوته‌های سالم بازتر هستند و خوشه‌ها ممکن است زمان طولانی تری سبز باقی بمانند.

هنگامی که خوشه‌ها ظاهر می‌شوند قارچ عامل بیماری دانه‌های گندم‌های آلوده را به توپ‌های کروی سیاه رنگ اسپورها تبدیل می‌کند.

این توپ‌های کروی سیاه‌رنگ هستند و بویی شبیه به بوی ماهی دارند.

چرخه بیماری و شرایط مناسب برای گسترش سیاهک پاکوتاه گندم:

قارچ عامل بیماری هم به صورت بذرزاد و هم خاکزاد انتقال می یابد و تا 10 سال می تواند در خاک دوام داشته باشد.

شرایط مناسب برای گسترش بیماری هوای نسبتا مرطوب و درجه حرارت 3 تا 8 درجه سانتی گراد می‌باشد.

مهمترین عامل انتقال بیماری اسپورهای خاکزی می باشند و زمانیکه گیاهان سالم آلوده می شوند این قارچ به صورت سیستمیک در آن گسترش می‌یابد و دانه‌ها را با اسپورهای قارچ جایگزین می‌کند.

روش های کنترل سیاهک پاکوتاه گندم:

استفاده از ارقام مقاوم

عدم تاثیر ضدعفونی بذور با توجه به آلودگی بوته ها پس از سر برآوردن از خاک

با توجه به ارتفاع کم بوته‌های آلوده می‌توان با تنظیم ارتفاع بالای کمباین، احتمال ترکیدن اسپورهای قارچ در گندم‌های آلوده را کاهش داد.

کاشت گندم‌های بهاره

کاشت زودهنگام گندم‌های پاییزه

قارچکش دیفنوکونازول تنها ترکیبی است که برای کنترل این بیماری ثبت شده است.

سیاهک پاکوتاه گندم

ارسال نظر