22ام اسفند, 1399 ارسال شده:سپانه 0 دیدگاه ها

سفیدک پودری گندم

عامل بیماری:

(=Blumeriagraminis f.sp tritici) graminis f.sp triticiErysiphe

سفیدک پودری گندم یکی از شایع ترین بیماری های هوازاد گندم است و هنگامی که در طی بهار دمای متوسط، رطوبت هوا و تراکم مزرعه بالا باشد بیشترین خسارت در اثر این بیماری ایجاد می شود. سفیدک پودری با کاهش تعداد خوشه ها و همچنین وزن هزار دانه می تواند روی میزان محصول گندم تاثیر بگذارد. ساقه های جوان هنگامیکه دچار آلودگی می شوند، ممکن است خوشه ای تشکیل ندهند.

نشانه های بیماری:

علامت مشخص این بیماری گردهای سفید تا خاکستری است که روی تمام اندام های هوایی گیاه میزبان ممکن است مشاهده شود.

این پوسته های سفید کرکی در ابتدا روی برگ های پایینی گیاه مشاهده می شوند.

با رشد گیاه، این پودرهای سفید به رنگ خاکستری متمایل به قهوه ای تغییر رنگ می دهند و در ادامه اندام های جنسی قارچ (کلسیتوتسیوم ها) به صورت نقاط سیاه رنگ، روی آن ها مشاهده می شوند.

در قسمت مقابل این گردها، بافت برگ به رنگ زرد و سپس قهوه ای در می آید.

بافت های آلوده از بین می روند.

چرخه بیماری و شرایط مناسب برای گسترش سفیدک پودری گندم:

گندم هنگامیکه در دوره رشدی سریع به خصوص زمان طویل شدن ساقه تا خوشه دهی قرار دارد، بسیار به این بیماری حساس است. در بیشتر سال ها بلافاصله بعد از کاشت در پاییز گندم ها به سفیدک پودری آلوده می شوند با اینجال شناسایی این آلودگی بسیار دشوار است.

قارچ عامل ایجاد این بیماری در زمستان به صورت کلیستوتسیوم و یا میسلیوم روی گندم های آلوده باقی می ماند.

این بیماری در واقع اولین بیماری برگی گندم در طی فصل است و در دمای پایین با محدوده ای بین 10 تا 22 درجه سانتی گراد و رطوبت بالا اتفاق می افتد. با گرما و نزدیک شدن دما به 25 درجه سانتی گراد معمولا توسعه و شدت بیماری کاهش می یابد. برای توسعه بیماری سفیدک پودری گندم رطوبت بالا بین 97 تا 100 درصد احتیاج است.

در شرایطی که گندم ها بسیار متراکم کشت شده باشند و کوددهی زیاد باشد، شدت این بیماری شدید تر خواهد بود.

در شرایط مساعد هر 7 تا 10 روز یک جمعیت جدید از کنیدی های قارچ تشکیل خواهد شد. این کنیدی ها به همراه جریان باد به برگ های جدید منتقل شده و سبب گسترش بیماری می شوند.

روش های کنترل سفیدک پودی گندم:

کاشت ارقام مقاوم و یا تناوب زراعی یکی از بهترین راه کار ها برای جلوگیری از این بیماری می باشد.

در مزارعی که کودهای ازته زیاد مصرف می شوند این بیماری بیشتر شیوع دارد. نیتروژن نه تنها پنجه زنی را جلو می اندازد بلکه باعث افزایش تراکم مزرعه نیز خواهد شد. بنابراین در مصرف این کود تعادل را رعایت نمایید.

کنترل شیمیایی می تواند با قارچ کش های تبوکونازول (فولیکور) و پروپیکونازول به میزان یک لیتر در هکتار در مرحله تورم سنبله ها صورت گیرد.

سفیدک پودری گندم

ارسال نظر