28ام اردیبهشت, 1400 ارسال شده:سپانه 0 دیدگاه ها

ملخ ها

نام علمی:

مهمترین گونه های ملخ ها در ایران عبارتند از ملخ صحرایی (Schistocerca gregaria)، ملخ ایتالیایی (Calliptamus italicus) و ملخ مراکشی (Dociostaurus maroccanus)

مختصری در رابطه با ملخ صحرایی (Schistocerca gregaria):

ملخ صحرایی یکی از مخرب ترین آفات مهاجر در دنیا می باشد که در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری از آفریقا تا هند یافت می شود و توانایی پرواز تا 1500 متر را دارند. در پاسخ به محرک های محیطی و ازدحام جمعیت، خیل عظیمی از ملخ های صحرایی مهاجر ممکن است تشکیل شوند. این ملخ ها در خوردن بسیار حریص بوده و می توانند روزانه معادل وزن خود از هر نوع پوشش گیاهی موجود در مسیر از جمله انواع گیاهان زراعی تغذیه نموده و آن ها را کاملا از بین برند.

جمعیتی معادل 250 متر ملخ مهاجر می تواند شامل بیش از 80 میلیون حشره بالغ باشد که توانایی تغذیه معادل همین میزان را دارند و روزانه می توانند غذای بیش از 35000 انسان را از بین ببرند. جمعیت های بالای ملخ صحرایی می تواند تهدیدی مهم برای امنیت غذایی باشد.

مختصری در رابطه با ملخ ایتالیایی (Calliptamus italicus):

ملخ ایتالیایی در علفزارهای گرم، فقیر از مواد مغذی، مناطق شن و ماسه، دامنه های صخره ای یا مکان هایی مانند استپ زندگی می کند. این ملخ از غرب اروپا تا مرکز آسیا در قزاقستان و کشورهای همسایه آن شامل کشورهایی که در امتداد دامنه شمالی و لبه شرقی دریای مدیترانه قرار دارند، مرکز اروپا و آسیا به سمت بالا تا مغولستان گسترده است. جمعیت این آفت در قسمت های شمالی محل گسترش خود معمولا کم است. در ایران و افغانستان نسبتا رایج است اما به مرزهای جنوبی آن ها نمی رسد.

ملخ ایتالیایی گونه ای تک نسله است که به صورت تخم در خلال پاییز و زمستان دیاپوز می کند. ماده ها حداکثر 150 عدد تخم را در عمق 5 تا 10 میلی متری خاک های خشک و بدون پوشش قرار می دهند.

استپ های خشک و نیمه بیابانی با چمنزارهای ناپیوسته زیستگاه مطلوب ملخ ایتالیایی است. این ملخ ها معمولا در زمین‌های پست یافت می شوند اما می توانند در ارتفاع 2700 متر بالاتر از سطح دریا نیز دیده شوند.

جمعیت های کوچک این آفت بین 20 تا 40 کیلومتر و جمعیت های بزرگ آن بیش از 200 کیلومتر می توانند پرواز کنند و بیشتر محصولاتی که در مسیر آن ها وجود دارد را از بین ببرند.

مختصری در رابطه با ملخ مراکشی (Dociostaurus maroccanus):

ملخ مراکشی در مناطق شمال آفریقا، جنوب و شرق اروپا و غرب و مرکز آسیا گسترده است. این ملخ نیز مانند دو جنس دیگر که توضیح داده شد می تواند کلنی تشکیل داده و مهاجرت کند اما مسافت مهاجرت آن‌ها در مقایسه با جنس های نامبرده خیلی زیاد نیست. مقیاس و شدت آلودگی از یک سال به سال دیگر متغییر است و شیوع آن می تواند چندین سال طول بکشد.

مرحله بدون بال آفت (27 تا 36 روز زمان این مرحله است) می تواند خسارات چشمگیری ایجاد کند اما تنها زمانی این اتفاق صورت می گیرد که تخم گذاری حشرات بالغ در نزدیکی و یا داخل مزراع صورت گرفته باشد. حشرات بالدار ملخ مراکشی تا بیش از 100 کیلومتر می توانند مهاجرت کنند و گاهی اوقات سبب خسارت به محصولات در انتهای فصل می‌شوند و با تخم گذاری در مزارع، منبع آلودگی برای خسارت در سال بعد را نیز فراهم می‌آورند.

روش های کنترل ملخ:

مهمترین نکته پایش جمعیت آفت در داخل و در خارج از کشور می باشد.

جهت کنترل ملخ ها می توان از سموم فنیتروتیون 1.5 لیتر در هکتار و دلتامترین 1 لیتر در هکتار دیفلوبنزورون 200 سی سی در هکتار، مالاتیون 1.5 لیتر در هکتار و تری کلرفن 2 تا 3 کیلوگرم در هکتار از زمان خروج پوره ها تا بالدار شدن استفاده نمود

تهیه طعمه مسموم با سمومی از قبیل تری کلرفن نیز در کنترل آفت موثر است

ملخ ها

ارسال نظر